Polski Związek Łowiecki Zarząd okręgowy w Szczecinie

Ziemie Pomorza Zachodniego posiadają niezwykle bogatą i wielowiekową historię łowiecką, kształtowaną przez zmieniające się wpływy kulturowe i polityczne. Od czasów plemiennych, przez panowanie książąt Gryfitów, aż po współczesność, łowiectwo było nieodłącznym elementem życia regionu.

Czasy książęce i tradycje Gryfitów

W średniowieczu polowanie było przywilejem władców i rycerstwa. Książęta z dynastii Gryfitów słynęli z zamiłowania do łowów, które były nie tylko formą rozrywki, ale także ważnym elementem dyplomacji i manifestacją władzy. Puszcza Bukowa, Wkrzańska czy Goleniowska były świadkami wielkich, zorganizowanych polowań na grubego zwierza – tury, żubry, jelenie i dziki.

Wpływy pruskie i niemieckie

Po wygaśnięciu rodu Gryfitów i włączeniu Pomorza do Prus, a później Niemiec, tutejsze łowiectwo zaczęło czerpać z niemieckich wzorców. Wprowadzono bardziej sformalizowane zasady gospodarki łowieckiej, kładąc nacisk na hege (hodowlę i ochronę zwierzyny) oraz ścisłą selekcję. To w tym okresie powstało wiele do dziś istniejących tradycji, a etos myśliwego-hodowcy stał się dominujący.

Odbudowa po 1945 roku

Po II wojnie światowej i powrocie tych ziem do Polski, łowiectwo musiało zostać zorganizowane od nowa. Polscy myśliwi, często przesiedleńcy z Kresów Wschodnich, wnosili własne, kresowe tradycje. W 1945 roku powstały pierwsze polskie koła łowieckie, które stanęły przed ogromnym wyzwaniem odbudowy zdewastowanych przez wojnę populacji zwierzyny. Polski Związek Łowiecki odegrał kluczową rolę w integracji środowiska i tworzeniu zrębów nowoczesnego, polskiego modelu łowiectwa na tych terenach.

Lasy i pola Pomorza Zachodniego są domem dla wielu gatunków zwierząt łownych. Poznanie ich biologii i zwyczajów jest podstawą racjonalnej gospodarki łowieckiej. Poniżej przedstawiamy najważniejsze z nich.

Wbrew obiegowym opiniom, współczesne łowiectwo to nie tylko polowanie, ale przede wszystkim jedna z najbardziej aktywnych form ochrony przyrody. Myśliwi zrzeszeni w PZŁ realizują szereg działań na rzecz zachowania bioróżnorodności i poprawy warunków bytowania zwierzyny, finansując je w dużej mierze z własnych składek.

Kluczowe działania proekologiczne

• Tworzenie i utrzymanie remiz śródpolnych: Myśliwi sadzą drzewa i krzewy na nieużytkach, tworząc naturalne ostoje dla zwierzyny drobnej i ptactwa. Te "wyspy życia" w monotonnym krajobrazie rolniczym są kluczowe dla przetrwania wielu gatunków.
• Budowa urządzeń wodnych: W okresach suszy dostęp do wody jest krytyczny. Koła łowieckie budują i utrzymują wodopoje oraz małe zbiorniki retencyjne, z których korzysta cała leśna fauna.
• Walka z kłusownictwem: Myśliwi, we współpracy ze strażą łowiecką i policją, aktywnie zwalczają wnykarstwo, które jest jedną z najokrutniejszych form kłusownictwa i powoduje ogromne cierpienie zwierząt. Co roku z łowisk usuwane są tysiące wnyków i sideł.
• Reintrodukcje i zasiedlenia: Polski Związek Łowiecki prowadzi ogólnopolskie programy reintrodukcji gatunków zagrożonych, takich jak zając szarak, kuropatwa czy sokół wędrowny.
• Edukacja ekologiczna: Myśliwi prowadzą zajęcia w szkołach, organizują konkursy i spotkania, przybliżając młodzieży wiedzę o lesie, zwierzętach i zasadach funkcjonowania ekosystemów.

Broń myśliwska to wyspecjalizowane narzędzie, którego właściwy dobór i umiejętne użycie są podstawą skutecznego i etycznego polowania. Myśliwi w Polsce używają dwóch podstawowych rodzajów broni palnej: śrutowej i kulowej.

Broń śrutowa (gładkolufowa)

Przeznaczona głównie do polowania na zwierzynę drobną (ptactwo, zające) w ruchu. Strzela wiązką małych, ołowianych lub stalowych kulek (śrutu). Jej skuteczny zasięg jest niewielki i rzadko przekracza 35-40 metrów. Najpopularniejsze typy to dubeltówka (dwie lufy obok siebie), bok (dwie lufy jedna nad drugą) oraz półautomat śrutowy.

Broń kulowa (gwintowana)

Używana do polowania na zwierzynę grubą (jelenie, dziki, sarny). Posiada gwintowaną lufę, która nadaje pociskowi ruch obrotowy, stabilizując jego lot i zapewniając dużą precyzję na znacznie większych dystansach (do 200 metrów i więcej). Najczęściej spotykane są sztucery repetiery (przeładowywane za pomocą zamka czterotaktowego). Dobór odpowiedniego kalibru zależy od rodzaju zwierzyny, na którą się poluje.

Rola optyki

Współczesne łowiectwo nie może istnieć bez wysokiej jakości optyki. Jest ona niezbędna do precyzyjnej identyfikacji zwierzyny i oddania etycznego strzału.

• Lornetka: Podstawowe narzędzie każdego myśliwego. Służy do obserwacji i oceny zwierzyny przed podjęciem decyzji o strzale. Pozwala na ocenę wieku, płci i kondycji zwierzęcia.
• Luneta celownicza: Montowana na broni kulowej, umożliwia precyzyjne celowanie, szczególnie w trudnych warunkach oświetleniowych (o świcie i zmierzchu).

Działalność łowiecka w Polsce jest ściśle regulowana przez przepisy prawa. Podstawowym aktem prawnym jest Ustawa z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie, wraz z licznymi rozporządzeniami wykonawczymi. Znajomość tych przepisów jest absolutnym obowiązkiem każdego myśliwego.

Kluczowe zagadnienia prawne

• Własność zwierzyny: Zwierzyna w stanie wolnym stanowi własność Skarbu Państwa. Myśliwy nabywa prawo własności do pozyskanej zwierzyny dopiero po jej upolowaniu zgodnie z przepisami.
• Obwody łowieckie: Cały kraj podzielony jest na obwody łowieckie (leśne i polne), które są dzierżawione przez koła łowieckie lub zarządzane przez ośrodki hodowli zwierzyny. Minimalna powierzchnia obwodu to 3000 hektarów.
• Uprawnienia do wykonywania polowania: Aby polować, należy posiadać uprawnienia (uzyskane po zdaniu egzaminu), być członkiem Polskiego Związku Łowieckiego, posiadać pozwolenie na broń myśliwską oraz uzyskać upoważnienie do wykonywania polowania na danym terenie od dzierżawcy obwodu.
• Roczny plan łowiecki: Podstawowy dokument planistyczny w gospodarce łowieckiej. Określa on, na podstawie inwentaryzacji, liczbę i strukturę zwierzyny przeznaczonej do pozyskania w danym sezonie. Plan jest zatwierdzany przez nadleśniczego w porozumieniu z Polskim Związkiem Łowieckim.

Nieznajomość prawa nie zwalnia z odpowiedzialności. Naruszenie przepisów Prawa łowieckiego może prowadzić do odpowiedzialności karnej, administracyjnej oraz dyscyplinarnej w ramach PZŁ.

Bezpieczeństwo jest absolutnym priorytetem w łowiectwie. Każdy myśliwy musi bezwzględnie przestrzegać zasad określonych w rozporządzeniu w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowania. Odpowiedzialność za bezpieczeństwo własne, innych uczestników polowania oraz osób postronnych spoczywa na każdym myśliwym.

Zasady na polowaniu zbiorowym

• Odprawa przed polowaniem: Prowadzący polowanie ma obowiązek przeprowadzić szczegółową odprawę, omówić sygnały, gatunki zwierzyny do strzału oraz zasady bezpieczeństwa.
• Zajmowanie stanowisk: Myśliwy może zająć tylko stanowisko wskazane przez prowadzącego. Broń wolno załadować dopiero po zajęciu stanowiska.
• Zakaz strzału w linii myśliwych: Obowiązuje absolutny zakaz strzelania wzdłuż linii myśliwych. Strzał jest dozwolony wyłącznie w wyznaczonym sektorze, najczęściej pod kątem rozwartym od linii.
• Strzał do zwierzyny w miocie: Strzał do zwierzyny znajdującej się w miocie (w pędzeniu) jest dozwolony tylko w określonych warunkach i wymaga ogromnego doświadczenia oraz pewności, że strzał jest bezpieczny.
• Jaskrawe ubranie: Każdy uczestnik polowania zbiorowego ma obowiązek nosić jaskrawe elementy ubioru (czapkę, kamizelkę, opaskę) w celu zapewnienia dobrej widoczności.

Zasady ogólne i bezpieczeństwo broni

• Zasada "kula-chwyt": Po każdym strzale kulowym do zwierzyny grubej myśliwy ma obowiązek sprawdzić wynik strzału (tzw. zestrzał) i otoczenie, zanim ruszy z miejsca.
• Identyfikacja celu: Nigdy nie wolno strzelać do celu, który nie został w 100% rozpoznany.
• Postępowanie z bronią: Broń należy traktować zawsze jak załadowaną. Lufy muszą być skierowane w bezpiecznym kierunku. Poza polowaniem broń musi być rozładowana i przechowywana w pokrowcu.

Jednym z ustawowych zadań kół łowieckich jest gospodarcze łagodzenie konfliktów między rolnictwem a zwierzyną. Szkody łowieckie to straty w uprawach i płodach rolnych wyrządzone przez dziki, łosie, jelenie, daniele i sarny. Proces ich szacowania i wypłaty odszkodowań jest precyzjalnie uregulowany prawnie.

Procedura zgłaszania i szacowania szkód

1. Zgłoszenie szkody: Właściciel lub posiadacz gruntu zgłasza szkodę do odpowiedniego koła łowieckiego w terminie 3 dni od dnia jej stwierdzenia.
2. Oględziny wstępne: Przedstawiciele koła łowieckiego dokonują oględzin w celu ustalenia gatunku zwierzyny, która wyrządziła szkodę, oraz obszaru uszkodzonej uprawy.
3. Szacowanie ostateczne: Ostateczne szacowanie odbywa się tuż przed zbiorem uprawy. Komisja, w skład której wchodzi rolnik i przedstawiciel koła, ustala wysokość odszkodowania na podstawie m.in. stopnia uszkodzenia i rynkowej ceny danego płodu rolnego.
4. Protokół i odszkodowanie: Z szacowania sporządzany jest protokół. Wypłata odszkodowania następuje w terminie 30 dni od jego sporządzenia.

Działania zapobiegawcze

Myśliwi mają obowiązek nie tylko wypłacać odszkodowania, ale przede wszystkim podejmować działania w celu zapobiegania szkodom. Należą do nich m.in. budowa paśników i lizawek w lesie, wykładanie karmy w okresach niedoboru pożywienia, a także stosowanie odstraszaczy czy grodzeń na polach szczególnie narażonych na szkody.

Łowiectwo to nie tylko pozyskiwanie zwierzyny, ale przede wszystkim zbiór głęboko zakorzenionych zasad etycznych i wielowiekowych tradycji, które stanowią o jego tożsamości. Każdy myśliwy jest zobowiązany do przestrzegania "Zbioru Zasad Etyki i Tradycji Łowieckiej", który jest moralnym drogowskazem w obcowaniu z przyrodą i wykonywaniu polowania.

Fundamentalne zasady etyki myśliwskiej

• Szacunek dla zwierzyny: Myśliwy darzy zwierzynę szacunkiem, polując w sposób humanitarny, dążąc do oddania pewnego strzału i minimalizując cierpienie. Oznacza to również obowiązek poszukiwania postrzałka i dbałość o zwierzynę w trudnych okresach.
• Odpowiedzialność za środowisko: Myśliwy jest strażnikiem przyrody. Jego obowiązkiem jest dbanie o stan ekosystemów, w których poluje, poprzez aktywną gospodarkę łowiecką i ochronę bioróżnorodności.
• Koleżeństwo i szacunek: Relacje między myśliwymi opierają się na braterstwie, uczciwości i wzajemnej pomocy.

Ślubowanie myśliwskie

Kulminacyjnym momentem przyjęcia do grona myśliwych jest złożenie ślubowania. Jest to uroczysta przysięga, w której kandydat zobowiązuje się do przestrzegania praw, etyki i tradycji, dbania o przyrodę i dobre imię polskiego łowiectwa. To symboliczne podkreślenie odpowiedzialności, jaka spoczywa na każdym, kto nosi miano myśliwego.

Kultywowanie tradycji łowieckich

Tradycja jest nieodłącznym elementem polskiej kultury łowieckiej. Do najważniejszych jej elementów należą:

• Sygnalistyka myśliwska: Gra na rogu myśliwskim towarzyszy polowaniom zbiorowym, nadając im uroczysty charakter. Sygnały takie jak "Pobudka", "Zbiórka myśliwych" czy "Koniec polowania" regulują przebieg łowów.
• Pokot: Uroczyste zakończenie polowania zbiorowego, podczas którego oddaje się hołd upolowanej zwierzynie. Zwierzyna jest układana w określonym porządku, a myśliwi i naganka stają do apelu.
• Złom: Gałązka (najczęściej z drzewa iglastego) wręczana myśliwemu, który strzelił grubego zwierza, jako symboliczny dowód uznania i szacunku kniei.
• Język łowiecki: Specyficzna gwara myśliwska, bogata w unikalne określenia dotyczące zwierzyny, przyrody i czynności łowieckich, jest ważnym elementem dziedzictwa kulturowego.

Nowoczesne łowiectwo opiera się na naukowej wiedzy i jest formą aktywnej ochrony przyrody. Gospodarka łowiecka to zbiór planowych działań mających na celu zachowanie i zrównoważony rozwój populacji zwierzyny oraz ochronę i poprawę warunków ich bytowania w środowisku. Nie jest to jedynie polowanie, ale kompleksowe zarządzanie ekosystemem w ramach dzierżawionych obwodów łowieckich.

Główne elementy gospodarki łowieckiej

• Inwentaryzacja zwierzyny: Coroczne liczenie stanu zwierzyny w obwodach łowieckich. Jest to podstawa do stworzenia rocznych planów łowieckich, które określają, ile i jakiej zwierzyny można pozyskać bez szkody dla populacji.
• Poprawa warunków bytowania: Działania takie jak zakładanie poletek produkcyjnych i zgryzowych (obsianych roślinami stanowiącymi atrakcyjny żer dla zwierzyny), budowa wodopojów czy sadzenie remiz śródpolnych, które stanowią schronienie dla zwierząt.
• Dokarmianie zwierzyny: Wykładanie karmy w okresach niedoboru naturalnego pożywienia, głównie zimą. Ma to na celu utrzymanie zwierzyny w dobrej kondycji i ograniczenie szkód w uprawach leśnych.
• Regulacja populacji: Polowanie jest narzędziem do utrzymania liczebności zwierzyny na poziomie dostosowanym do pojemności środowiska. Zapobiega to nadmiernym szkodom w rolnictwie i leśnictwie oraz rozprzestrzenianiu się chorób, takich jak afrykański pomór świń (ASF).
• Ochrona przed kłusownictwem: Strażnicy łowieccy i myśliwi aktywnie patrolują obwody, zwalczając nielegalne pozyskiwanie zwierzyny i usuwając wnyki.

Pies myśliwski jest nieodłącznym partnerem myśliwego i kluczowym elementem etycznego łowiectwa. Jego rola nie ogranicza się do pomocy w polowaniu – dobrze wyszkolony pies to przede wszystkim gwarancja odnalezienia postrzelonej zwierzyny i skrócenia jej ewentualnych cierpień. Kynologia łowiecka to dziedzina wiedzy o rasach, hodowli, układaniu i pracy psów myśliwskich.

Podział psów myśliwskich ze względu na użytkowość

Rasy psów myśliwskich przez setki lat były selekcjonowane pod kątem konkretnych zadań w łowisku. Główne grupy to:

• Aportery: Psy, których głównym zadaniem jest odnajdywanie i przynoszenie strzelonej drobnej zwierzyny (głównie ptactwa) z lądu i wody. Przykładem jest labrador retriever.
• Posokowce: Specjaliści od tropienia po farbie (krwi) postrzelonej zwierzyny grubej. Dzięki ich pracy minimalizuje się straty w zwierzynie. Rasy to np. posokowiec bawarski i hanowerski.
• Wyżły: Wszechstronne psy używane do polowań na ptactwo i zwierzynę drobną. Charakteryzują się tzw. "stójką", czyli wskazaniem myśliwemu miejsca, gdzie ukryła się zwierzyna. Przykłady: wyżeł niemiecki krótkowłosy, pointer.
• Dzikarze: Psy o dużej odwadze i ciętości, używane do polowań zbiorowych na dziki. Ich zadaniem jest osaczenie i zatrzymanie dzika w miejscu.
• Norowce: Psy o niewielkich rozmiarach, pracujące pod ziemią w norach lisów czy borsuków. Do tej grupy należą jamniki i teriery.

Polski Związek Łowiecki regularnie organizuje próby pracy i konkursy dla psów myśliwskich, które pozwalają ocenić ich wrodzone instynkty oraz stopień wyszkolenia, co ma kluczowe znaczenie w selekcji hodowlanej.

Zarząd okręgowy PZŁ w Szczecinie odgrywa kluczową rolę w edukacji i podnoszeniu kwalifikacji myśliwych. Regularnie organizowane są kursy, które przygotowują do egzaminów łowieckich, a także szkolenia specjalistyczne dla członków zrzeszenia. Działalność szkoleniowa jest fundamentem dla utrzymania wysokich standardów etycznych i merytorycznych w polskim łowiectwie.

Droga do uzyskania uprawnień myśliwskich

Proces zostania myśliwym jest sformalizowany i wymaga zdobycia szerokiej wiedzy. Składa się z kilku etapów: odbycie stażu w kole łowieckim, ukończenie kursu teoretycznego oraz zdanie trzyczęściowego egzaminu państwowego (test pisemny, egzamin ustny oraz sprawdzian strzelecki).

Rodzaje organizowanych szkoleń

Oferta edukacyjna jest szeroka i dostosowana do różnych potrzeb. Obejmuje ona między innymi:

• Kurs dla kandydatów do Polskiego Związku Łowieckiego

  Jest to fundamentalne szkolenie dla osób, które chcą rozpocząć swoją przygodę z łowiectwem. Program kursu obejmuje szeroki zakres wiedzy teoretycznej, w tym biologię zwierzyny, prawo łowieckie, zasady bezpieczeństwa, etykę, kynologię oraz kulturę łowiecką. Część praktyczna koncentruje się na bezpiecznym posługiwaniu się bronią i treningu strzeleckim.

• Szkolenie na uprawnienia selekcjonerskie

  Szkolenie skierowane do myśliwych, którzy chcą uzyskać uprawnienia do prowadzenia selekcji populacyjnej i osobniczej zwierzyny płowej. Uczestnicy pogłębiają wiedzę na temat kryteriów oceny wieku, kondycji i prawidłowości budowy zwierzyny, co jest niezbędne do racjonalnego gospodarowania populacjami.

• Szkolenie z zakresu szacowania szkód łowieckich

  Kurs ten przygotowuje myśliwych do pełnienia funkcji rzeczoznawców przy szacowaniu szkód wyrządzanych przez zwierzynę w uprawach i płodach rolnych. Obejmuje metodykę oględzin, sporządzanie protokołów oraz znajomość aktualnych przepisów prawnych w tym zakresie.

Szczegółowe informacje o terminach, kosztach i programach poszczególnych szkoleń publikowane są w dziale "Komunikaty" i wymagają bezpośredniego zapisu w biurze zarządu.

Strzelnica myśliwska w okręgu szczecińskim to profesjonalny obiekt, który umożliwia myśliwym doskonalenie umiejętności strzeleckich, co jest kluczowym elementem bezpiecznego i etycznego wykonywania polowania. Regularne treningi są obowiązkiem każdego myśliwego, a strzelnica zapewnia do tego odpowiednie warunki.

Znaczenie treningu strzeleckiego

Regularne wizyty na strzelnicy pozwalają nie tylko na ustawienie broni, ale przede wszystkim na budowanie tzw. pamięci mięśniowej i odruchów, które są niezbędne do oddania szybkiego i precyz-yjnego strzału w warunkach polowania. Jest to fundament etyki, gdyż celem myśliwego jest pozyskanie zwierzyny w sposób jak najbardziej humanitarny.

Charakterystyka obiektu

Obiekt został zaprojektowany z myślą o specyficznych potrzebach strzelectwa myśliwskiego. Posiada kilka osi strzeleckich, które symulują różne sytuacje spotykane podczas polowania:

• Oś "krąg myśliwski": Stanowiska do strzelania śrutem do rzutków, imitujących lot ptactwa pod różnymi kątami.
• Oś "oś myśliwska" (trap): Stanowisko do strzelania do rzutków oddalających się od strzelca.
• Oś "przeloty": Symulacja polowania na ptactwo przelatujące bokiem do myśliwego.
• Oś "dzik w przebiegu": Ruchomy cel imitujący biegnącego dzika, pozwalający na trening strzelania do poruszającego się celu kulowego.
• Stanowiska do przystrzeliwania broni: Umożliwiają precyzyjne ustawienie przyrządów celowniczych broni kulowej na różnych dystansach.

Dostępność i regulamin

Strzelnica jest dostępna dla wszystkich członków Polskiego Związku Łowieckiego. Na jej terenie organizowane są obowiązkowe przystrzeliwania broni przed sezonem polowań, a także liczne zawody strzeleckie. Korzystanie z obiektu wymaga przestrzegania ścisłego regulaminu bezpieczeństwa, a nadzór nad strzelaniem sprawują wykwalifikowani instruktorzy. Aktualny harmonogram otwarcia strzelnicy, uwzględniający rezerwacje dla kół łowieckich oraz zawody, jest dostępny w biurze zarządu.

Koła łowieckie stanowią podstawową jednostkę organizacyjną Polskiego Związku Łowieckiego. Zrzeszają one myśliwych i są odpowiedzialne za prowadzenie gospodarki łowieckiej na dzierżawionych przez siebie obwodach. Działalność kół jest fundamentem polskiego modelu łowiectwa, łącząc w sobie elementy zarządzania przyrodą, działalności społecznej i kultywowania tradycji.

Główne zadania kół łowieckich

• Ochrona i gospodarowanie populacjami zwierzyny: Realizacja wieloletnich i rocznych planów łowieckich, dbanie o właściwą strukturę gatunkową, płciową i wiekową zwierząt.
• Ochrona środowiska: Działania na rzecz poprawy warunków bytowania zwierzyny, np. poprzez tworzenie poletek, pasów zaporowych i stałe utrzymywanie urządzeń łowieckich.
• Zapobieganie i szacowanie szkód łowieckich: Współpraca z rolnikami, budowa urządzeń ograniczających szkody oraz przeprowadzanie oględzin i szacowanie strat w uprawach.
• Zwalczanie kłusownictwa i wnykarstwa: Patrolowanie obwodów i współpraca z Państwową Strażą Łowiecką oraz policją.
• Edukacja i kultywowanie tradycji: Prowadzenie działań edukacyjnych dla społeczności lokalnych, dbanie o kulturę i etykę łowiecką.

Wykaz kół w okręgu szczecińskim

Poniżej znajduje się lista kół łowieckich działających w okręgu. Użyj wyszukiwarki, aby odnaleźć konkretne koło.

W tej sekcji publikowane są bieżące informacje, zarządzenia oraz ogłoszenia skierowane do myśliwych i kół łowieckich z okręgu szczecińskiego. Zaleca się regularne sprawdzanie komunikatów, aby być na bieżąco z ważnymi sprawami dotyczącymi działalności związku.

• 10.10.2025 - Apel o wzmożoną ostrożność w związku z ASF

  W związku z wykryciem nowych ognisk Afrykańskiego Pomoru Świń w sąsiednich województwach, Zarząd Okręgowy apeluje o bezwzględne przestrzeganie zasad bioasekuracji podczas polowań i postępowania z patrochami. Prosimy o zgłaszanie każdego przypadku znalezienia padłego dzika.

• 01.10.2025 - Obowiązkowe szkolenie z zakresu ASF

  Zarząd okręgowy informuje o obowiązku odbycia szkolenia online z zasad bioasekuracji. Szkolenie jest dostępne na platformie e-learningowej PZŁ. Termin ukończenia mija 30.11.2025. Niezaliczenie szkolenia będzie skutkować zawieszeniem uprawnień do polowania na dziki.

• 15.09.2025 - Wyniki zawodów strzeleckich "O Puchar Prezesa"

  Opublikowano oficjalne wyniki zawodów strzeleckich, które odbyły się na strzelnicy okręgowej. Gratulujemy zwycięzcom i dziękujemy wszystkim uczestnikom za udział i sportową rywalizację. Pełna lista wyników dostępna jest do pobrania na stronie.

• 20.08.2025 - Konkurs fotograficzny "Przyroda w obiektywie"

  Zapraszamy wszystkich członków PZŁ do udziału w okręgowym konkursie fotograficznym. Tematem przewodnim jest fauna i flora naszych obwodów łowieckich. Najlepsze prace zostaną nagrodzone i zaprezentowane podczas dorocznego balu myśliwskiego. Regulamin konkursu dostępny jest w biurze zarządu.